Romy begon op jonge leeftijd met schrijven. En lezen. En beide doet ze nog steeds. Wat letters, woorden en zinnen met een mens kunnen doen, blijft bijzonder. Het kan je een gevoel leren begrijpen, een snaar kunnen raken waarvan je niet wist dat het bestond en een vleugje vreugde geven op een donkere dag. 

Begin haar tienerjaren publiceerde Romy haar poëzie en gedichten op blogplatform Tumblr. Vrij anoniem, vol creatieve vrijheid. Een fantastische plek voor jonge schrijvers. Met de opkomst van Instagram opende Romy een account en schreef onder de naam roomdroomt. Haar account groeide snel. Bijzonder én leuk, dat zeker. Maar al snel merkte zij dat haar visie op het leven en woordkunst niet overeenkomt met de perfecte plaatjes, algoritmes en snelheid van Instagram. Haar Tumblr en Instagram bestaan niet meer, maar haar werk is wel te vinden op deze website en op Pinterest.  En hopelijk, ooit, in boeken en bundels.

Met haar werk hoopt Romy mensen te raken. Mensen te laten voélen in een wereld waar dat niet altijd gewaardeerd voelt. Maar ze hoopt ook te laten zien dat kwetsbaarheid, liefde én nuchterhand prima hand in hand gaan. Zo is ze zelf namelijk ook: kwetsbaar, maar direct. Gevoelig, maar ook nuchter. Ze hoopt je te laten zien dat het leven soms een ontzettend zooitje is, maar dat daar ook schoonheid in zit.